Τρίτη, 23 Ιουλίου 2013

Ρουσφέτια VIP!


“Παλιέ μου φίλε/σύντροφε περασμένων καιρών/συγχώρα με που χτες, όταν καμάρωνες/για τα καινούρια σου έπιπλα,/εγώ σκεφτόμουνα πως το καθένα/έκρυβε κάποιαν υποχώρηση,/ένα χιλιάρικο περίπου εκπορνευμένης σκέψης/που πια την πούλαγες/χωρίς να νιώθεις την ανάγκη/έστω να παραστήσεις τραγωδία.” - Τίτος Πατρίκιος

Υποθέστε ότι είστε ένας από τους 4250 υπαλλήλους του Δημοσίου που έχουν τεθεί σε διαθεσιμότητα. Όχι μόνο παίρνεις το 75% ενός ήδη γλίσχρου μισθού, αλλά σε βασανίζει η αβεβαιότητα: «θα έχω δουλειά αύριο;». Η κυβέρνηση σου υπόσχεται «αντικειμενική αξιολόγηση». Όσοι την περάσουν με επιτυχία, λένε, θα μετακινηθούν σε άλλους τομείς του Δημοσίου, οι υπόλοιποι θα απολυθούν. Αγωνιάς και αγχώνεσαι.

Θες να πιστέψεις ότι άλλαξαν τα ήθη, ότι στη «νέα Ελλάδα» του κ. Σαμαρά η αξιοκρατία αντικαθιστά την ευνοιοκρατία. Δυσκολεύεσαι, όμως. Δεν πάει καιρός που κομματικά στελέχη τοποθετήθηκαν σωρηδόν επικεφαλής δημοσίων οργανισμών. Παρόλα αυτά, έχεις ανάγκη να ελπίζεις… Και τι βλέπεις; Ενώ εσένα θα σε «αξιολογήσουν», διορίζουν τους «κολλητούς» τους σε επίλεκτες κρατικές θέσεις. Ρουσφέτια VIP!

Στο «Βήμα» (15/6/2013) λ.χ. διάβασες για την κυρία Τζότζολα, πρώην αναπληρώτρια εκπρόσωπο Τύπου της ΝΔ, για την οποία δημιουργήθηκε ειδική θέση νομικού συμβούλου στο ΚΕΠΕ! Και το αποκορύφωμα: τη χώρα θα εκπροσωπήσει στη Διεθνή Τράπεζα ένας άνεργος πολιτικός τόσο μεγάλου βεληνεκούς, που η χώρα δεν μπορούσε να αφήσει αναξιοποίητο: ο Χ. Παπουτσής!

Σκέφτεσαι ότι τέτοιοι άνθρωποι αναδεικνύονται σε κρατικές θέσεις όχι επειδή χρειάστηκε να αποδείξουν σε κάποιον την αξία τους, αλλά γιατί προσκολλήθηκαν σε κομματικά επιτελεία - είναι τα αναρριχώμενα φυτά των κομματικών τειχών. Οι κρατικές θέσεις είναι η ανταμοιβή τους. Ενώ το κράτος το χρηματοδοτούμε όλοι με τους φόρους μας, η στελέχωσή του εξακολουθεί να γίνεται ευνοιοκρατικά από τους πολιτικούς.

Ο ιστορικός του μέλλοντος θα βρει στο πρόσωπο του κ. Παπουτσή ιδιαίτερα, το αρχέτυπο του κομματανθρώπου, για τον οποίο η πολιτική δεν υπήρξε τόσο πρόκληση για προσφορά στα κοινά με βάση αρχές και αξίες, όσο ευκαιρία για αναρριχητική θεσιθηρία στο δημόσιο βίο. Πρόσφερε την αφοσίωσή του στην οικογένεια Παπανδρέου και το κόμμα τους, ανταμειβόμενος ποικιλοτρόπως. Ως ηγετικό μέλος της αυτο-αναφορικής και ηθικά αμβλύνοος «πράσινης» νομενκλατούρας, τον ενδιέφερε πρωτίστως η αναπαραγωγή της. Πολιτικός σύμμαχος κάποτε του Τσοχατζόπουλου, αντιτάχθηκε σε ό,τι μεταρρυθμιστικό επιχειρήθηκε από το ίδιο του το κόμμα.

Ο Παπουτσής δεν είναι ένας απλός πολιτικός. Είναι ο εμβληματικός εκπρόσωπος της κομματοκρατικής (χρεοκοπημένης πλέον…) Ελλάδας της Μεταπολίτευσης, που έκρυψε την ιδιοτέλεια πίσω από την υψωμένη γροθιά. Η σχέση του με τον «σοσιαλισμό» είναι όση η σχέση του Βουλγαράκη με την Καντιανή ηθική! Στη Διεθνή Τράπεζα ολοκληρώνεται ο σταδιοδρομισμός ενός απαράτσνικου.

Εσύ όμως δημόσιε υπάλληλε θα «αξιολογηθείς»…!

4 σχόλια:

Α. Παπαγιάννης είπε...

Δυστυχώς, για τα κομματικά "μπάζα" (υλικά πολιτικής κατεδάφισης) πάντα θα υπάρχει μια θέση. Οι υπόλοιποι, ευσυνείδητοι, συνεπείς, αμέτοχοι της κομματικής τραπέζης, ας πρόσεχαν...

Gklavopoulos Evangelos είπε...

κ. Τσούκα όπως πάντα το άρθρο σας είναι ουσιαστικό στην καρδιά του προβλήματος της Ελληνικής τραγωδίας. Τύποι σαν τον Παπουτσή και την πως την είπαμε Τζότζολα με την βαρύνουσα θέση της αναπληρώτριας εκπροσώπου τύπου της ΝουΔούλας, που συμπεριφέρονται ως να πρόκειται για το κέντρο όχι της Ελλάδας του κόσμου, εφτάσαν την χώρα εδώ που είναι. Τύποι που λιθαράκι στη ζωή τους ΜΑΘΑΝΕ μονο να βάζουν μέσα από την κομματική τους ταυτότητα και διαδρομή και όχι μέσα από τις δυνάμεις τους. Αν ήμουν επιχειρηματίας δεν θα τοςυ προσλάμβανα ούτε για θυρωρούς (προς Θεού δεν έχω τίποτα με τους ανρθώπους αυτούς)

Ανώνυμος είπε...

Αποκαλυπτικό άρθρο που με βοήθησε να ξεμπερδευτώ αλλά ίσως κάπως λιγότερο αναλυτικό και περισσότερο "φαινομενολογικό". :) ΓΣ

Ανώνυμος είπε...

Συγχαρητήρια. Δυστυχώς λίγοι πανεπιστημιακοί τολμούν ( μπορούν άραγε;) να μιλήσουν τόσο καθαρά!