Πέμπτη, 31 Ιανουαρίου 2013

Απάντηση στον πρώην διοικητή της ΑΤΕ κ. Δ. Μηλιάκο


Σε άρθρο του στην "Καθημερινή", ο πρώην διοικητής της ΑΤΕ κ. Μηλιάκος σχολίασε κριτικά άρθρο μου που περιείχε επικριτικές αναφορές στον ίδιο και στην ΑΤΕ (βλ. το δικό μου άρθρο στις 22/12/2012 και το δικό του στις 20/1/2013, αμφότερα στην «Καθημερινή»). Τον ευχαριστώ για την προσοχή του. Έχω να παρατηρήσω τα εξής:

1. Προσπερνώ τους χαρακτηρισμούς περί «υπεροψίας», «επιθετικότητας», κλπ. Ουδόλως με ενδιαφέρει πώς θα με χαρακτηρίσουν οι εκλεκτοί της αδίστακτης κομματοκρατίας που ευθύνεται για τη χρεοκοπία της χώρας μου.

2. Στόχος του άρθρου μου δεν ήταν η ΑΤΕ, αλλά το ευρύτερο φαινόμενο της κομματοκρατίας και οι παθογένειες που παράγει. Η ΑΤΕ ήταν ένα από τα παραδείγματα που χρησιμοποίησα. Ρωτώ: μέσα από ποια ανοιχτή, διαγωνιστική διαδικασία προσελήφθη ο κ. Μηλιάκος ως διοικητής της ΑΤΕ; Προφανώς ρητορικό το ερώτημα… Στα κρίσιμα προσόντα για το διορισμό του κ. Μηλιάκου δεν συγκαταλέγονται μόνο οι όποιες γνώσεις του για οικονομικά-αγροτικά θέματα (υπάρχουν αρκετοί με περισσότερα τυπικά προσόντα), αλλά και οι διασυνδέσεις του - ήταν στέλεχος της ΝΔ αρμόδιο για αγροτικά θέματα, υποψήφιος ευρωβουλευτής της, και κουμπάρος του τότε πρωθυπουργού κ. Καραμανλή. Επειδή διαθέτουμε και κοινή λογική και ικανότητα συσχέτισης, διακρίνουμε «αιτιώδη συνάφεια» (ας το πω «επιστημονικά» για να «επιβεβαιώσω» την καθηγητική μου ιδιότητα, για την οποία κόπτεται ο κ. Μηλιάκος), μεταξύ της ιδιότητας του κομματανθρώπου-«κολλητού» του πρωθυπουργού, και του διορισμού στην ανώτατη θέση μιας κρατικής τράπεζας. Κατανοώ γιατί ο κ. Μηλιάκος αποσιωπά αυτή τη συνάφεια, αλλά θα πρέπει κι αυτός να κατανοήσει ότι επιμένουμε να θυμόμαστε.

3. Γιατί ένας κομματικά διορισμένος διοικητής να μην διάκειται ευνοϊκά απέναντι στο σύστημα (όχι μόνο στο κόμμα) εξουσίας που τον διόρισε; Γιατί να εναντιωθεί στη χορήγηση επισφαλών δανείων σε κυβερνητικά κόμματα; Πόσο επιχειρηματικά ήταν τα κριτήρια του κ. Μηλιάκου όταν έδινε δάνεια στη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ; Η κοινή λογική μας υποψιάζει για την απάντηση: όσο επιχειρηματικά ήταν και τα κριτήρια της τράπεζας του κ. Σάλλα (και, τι σύμπτωση, νυν ιδιοκτήτη της ΑΤΕ!) όταν δάνειζε τους αξιότιμους κκ. Βουλγαράκη και Τσοχατζόπουλο! Πώς θα εισπράξει τώρα τα δανεικά η ΑΤΕ από κόμματα που κατέρρευσαν εκλογικά και, συνεπώς, μειώθηκε δραματικά η κρατική επιδότησή τους; Γιατί δεν προσέβαλε νομικά η ΑΤΕ την περσινή ρύθμιση με την οποία τα υπερχρεωμένα κόμματα προστατεύονται από τους δανειστές τους; Η κοινή λογική μας υποδεικνύει την απάντηση: γιατί οι χάρες επιστρέφονται!

4. Αναφορικά με τα λοιπά πεπραγμένα της ΑΤΕ, δεδομένου ότι στερούμαι αξιοπιστίας κατά τον κ. Μηλιάκο, θα δώσω το λόγο στον έγκριτο οικονομικό δημοσιογράφο της «Καθημερινής» κ. Γ. Παπαδογιάννη, ο οποίος στις 31/7/2012, σε άρθρο του με τίτλο «Πώς η επί δεκαετίες κακοδιαχείριση απαξίωσε έναν όμιλο», γράφει: «Η Αγροτική Τράπεζα αποτελούσε για δεκαετίες εκκολαπτήριο σκανδάλων. Το σκάνδαλο του Χ.Α. το 1999, όταν η ΑΤΕ «διατάχθηκε» από την τότε κυβέρνηση να ξοδέψει δισ. για τη στήριξη του Χρηματιστηρίου, μετοχοδάνεια που εγκρίνονταν αυθημερόν, το σκάνδαλο των δομημένων, «επενδύσεις» σε επικίνδυνα παράγωγα προϊόντα, δάνεια χωρίς εξασφαλίσεις ακόμα και σε επιχειρηματίες που θεωρούνταν από την αγορά χρεοκοπημένοι (Μπατατούδης, Αλλαμανής κ.ά.), δάνεια σε αγροτικούς συνεταιρισμούς αποτελούν ορισμένα μόνο -τα πλέον τρανταχτά- παραδείγματα της διακομματικής διαχρονικής κακοδιαχείρισης που είχε λάβει χώρα στην ΑΤΕ. Σ’ αυτά πρέπει να προστεθεί ένα μεγάλο δίκτυο θυγατρικών εταιρειών, όπου η διασπάθιση χρήματος δεν έχει προηγούμενο: από τα κεφάλαια που επένδυσε η τράπεζα για τη δημιουργία και υποστήριξη των εταιρειών αυτών, σήμερα έχει χαθεί το 82%. Με όλα αυτά δεν πρέπει να προκαλεί έκπληξη ότι από το 1997 μέχρι το 2011 το Δημόσιο είχε διαθέσει 5 δισ. ευρώ για την κεφαλαιακή ενίσχυση της τράπεζας τα οποία έγιναν «καπνός» […]». Κλπ., κλπ.

5. Τα υπόλοιπα στην κρίση των αναγνωστών.

5 σχόλια:

abelofaSOULa είπε...

Αυτές οι πρακτικές μας επιβεβαιώνουν για το μεγάλο εύρος της εγκληματικότητας πίσω από τα λευκά κολάρα και τους συσχετισμούς δύναμης.
«Επειδή διαθέτουμε και κοινή λογική και ικανότητα συσχέτισης, διακρίνουμε «αιτιώδη συνάφεια»», η ευφράδειά σας μου φτιάχνει πάντα τη διάθεση!

Ανώνυμος είπε...

Όλη κι όλη η υπεράσπιση του κ. Μηλιάκου (στο άρθρο του «Μη λιθοβολείτε την ΑΤΕ») πατάει στο ότι η Τράπεζα Ελλάδος ήξερε τι έκανε και δεν είπε τίποτε. Μέγιστο επιχείρημα, αντάξιο μόνο ενός πρωθυπουργικού κουμπάρου! Λέει λοιπόν ο θλιβερός γραφειοκράτης:

"Δεν γνωρίζω τα κριτήρια με τα οποία τα κόμματα χαρακτηρίζονται ως αφερέγγυα. Γνωρίζω ότι τα δύο κόμματα που έλαβαν δάνεια από την ΑΤΕBank, πάντοτε σε γνώση της Τράπεζας της Ελλάδος, είναι αυτά που κατά βάση κυβερνούν την Ελλάδα. Τώρα, εάν είναι σκανδαλώδη τα δάνεια τα οποία χορηγούνται εν γνώσει της ΤτΕ με εξασφάλιση την κρατική επιχορήγηση, είναι θέμα αξιολόγησης του κάθε επαΐοντος."

Κοτζάμ διοικητής τράπεζας δεν γνωρίζει ότι το εκλογικό αποτέλεσμα είναι ρευστό, οπότε είναι μάλλον βλακώδες, όχι απλά να το προεξοφλείς, αλλά να βάζεις μια δημόσια τράπεζα να χρηματοδοτήσει κόμματα με «εγγύηση» όχι έναν και δύο, αλλά κάμποσους μελλοντικούς εκλογικούς θριάμβους.

Γνωρίζει όμως ότι αυτά τα κόμματα κυβερνάνε την Ελλάδα χρόνια τώρα, οπότε, σαν καλό παιδί, σπεύδει να χρυσώσει (με ξένα λεφτά εννοείται) το χέρι που από τραπεζοϋπάλληλο τον έκανε τραπεζίτη, μάγκα και καμπόσο. Το λέει και στην ΤτΕ, δηλαδή σε κάτι άλλους σαν κι αυτόν, και αυτοί δεν έχουν -λέει- αντίρρηση!

Και καταλήγει εμβριθώς ότι δεν είναι σκανδαλώδη τα δάνεια που χορηγούνται εν γνώσει της ΤτΕ... Και καλεί, ο θρασύς αυτός κύριος, να τον κρίνουν οι επαΐοντες!

Το 2005, μεσούντος του "σεμνά και ταπεινά", ο κ. Μηλιάκος διαφήμιζε ότι μείωσε το μισθό του 10%. Μετά αποκαλύφθηκε ότι αναπλήρωνε τη χασούρα φεσώνοντας την εταιρική πιστωτική κάρτα για προσωπικά και οικογενειακά ψώνια.

Και λιγόμυαλοι, και λίγοι, και λιγούρηδες, κ. Τσούκα... Δυστυχώς, καθόλου λίγοι σε αριθμό. Συγχύζομαι γιατί τους δίνουμε σημασία έστω και φτύνοντάς τους.

Gklavopoulos Evangelos είπε...

Πολύ καλά του τα λές του κουμπάδρου κ. Τσούκα. Μήπως θα πρέπει να αναλάβει ρόλο η δικαιοσύνη και να χώσει μέσα το δανειστή (κ. Μιλιάκο) και τους προηγούμενους έτσι ώστε δανειστής και δανειζόμενος (κ. Τσοχατζόπουλος) να κάνουν παρείτσα στο Κορρυδαλό? Τι ωραία εικόνα!!! Γιατί σε τελική ανάλυση τα σπασμένα των αποφάσεων του Μιλιάκου και λοιπών τα πληρώνουμε εμείς κ. Τσούκα (βλέπε Μνημόνια και αναδιάρθρωση τραπεζών)

Ανώνυμος είπε...

θα δώσω το λόγο στον έγκριτο οικονομικό δημοσιογράφο της «Καθημερινής» κ. Γ. Παπαδογιάννη,
-----
Στο Οικονομικό της Καθημερινής εργάζεται επίσης ο Ιωάννης Κοτόφωλος, ο οποίος κατά σύμπτωση είναι και υπεύθυνος τύπου της Τράπεζας Πειραιώς, (http://www.thepressproject.gr/article/30453/Trapeza-Peiraios-VS-Reuters σχετικά με μια δίκη που το σύνολο των μμε αρνήθηκε να καταγράψει) της τράπεζας που εξαγόρασε την Αγροτική Τράπεζα. Οποιαδήποτε αρνητικό δημοσίευμα για την εξαγοραζόμενη τράπεζα από εφημερίδα που απασχολεί υπαλλήλους της τράπεζας που την εξαγόρασε και που παρέχει σημαντικά ποσά για διαφήμιση στον συγκεκριμένο όμιλο είναι τυχαίο γεγονός.

NF είπε...

H ATE ειχε κοπει στα stress tests πριν το PSI. O Μηλιακος ψευδεται ασυστολως, βασιζομενος στην αγνοια των αναγνωστων.

Η ΝΔ δεν ηταν παντα ετσι. Η μεταλλαξη της σε ενα γαλαζιο ΠΑΣΟΚ εγινε επι Καραμανλη junior. Λυπηρη καταντια για ενα κομμα που εχασε τις εκλογες το 1981 ακριβως διοτι ο αρχηγος του Γ. Ράλλης πολιτευοταν με σοβαροτητα, εντιμοτητα και σωφροσύνη.

Οι απιστευτα ζημιογονες ΔΕΚΟ οπως η ΑΤΕ και ο ΟΣΕ ηταν ισως η κυριοτερη αιτια της χρεωκοπιας της χωρας.